Interpretación das Tahitianas de Gauguin

Fixemos esta lámina dentro da unidade da cor en primeiro. Tratábase de facer un debuxo a lápis do famoso cadro de Gauguin, Mulleres de Tahití, (1891) e colorealo utilizando tons da gama cálida. Este cadro foi pintado na primeira estancia do pintor na isla. Na técnica que utilizou Gauguin, o "cloisonismo", as cores planas están encerradas con trazos negros e azul de prusia.

Practicamos a copia dos grandes mestres e usamos témperas e pincel, que nos gusta moito. As caras das mulleres e as mans, así coma gardar as proporcións do corpo era o que nos resultou máis difícil. ¿O violeta era cálido ou frío? ¿E o verde? ¿E o negro...?

Interpretación dun cadro de Gauguin con cores cálidas

View another webinar from Camino Casabella

Saída pola tenda de regalos

Exit Through The Gift Shop: Un film de Bansky é unha película dirixida por Banksy, que conta a historia de Thierry Guetta, un inmigrante francés en Los Angeles, e a súa obsesión co street art. A película rexistra a constante documentación de Guetta de cada momento en vídeo, dende un encontro co seu primo, o artista Invader, á súa presentación a unha multitude de artistas da rúa, coma Shepard Fairey e Bansky, (do cal o seu anonimato é preservado oscurecendo a súa cara e alterando a súa voz), ata que finalmente o mesmo Guetta acada a fama coma artista da rúa. 

O filme estreouse no Festival de Sundance de 2010. Está narrado por Rhys Ifans. A música é de  Geoff Barrow. Inclúe a canción de Richard Hawley "Tonight The Streets Are Ours". A película foi nominada en 2011 para os Oscar na categoría de "Mellor película documental", e gañou na mesma categoría dos Independent Spirit Awards do mesmo ano.

Houbo un debate sobre se o documental é auténtico ou é un "mockumentary" (falso documental)

Algunhas críticas:

"Subversiva, provocativa e inesperada, (...) é unha delicia cómo te colle por sorpresa, comezando de forma tranquila pero acabando nun xogo de espellos tan inquedante que nin a Alicia de Lewis Carroll o tería experimentado xamais." (Kenneth Turan: Los Angeles Times)

"Non está moi claro cánto hai de ficción e cánto de realidade, pero este espectáculo sobre o arte da rúa é tan insólito como apasionante." (Carlos Boyero: Diario El País)

"Un interesante xogo de espellos sobre o arte da rúa, o pop, a verdade e a mentira. Feita con auténtico talento, cun sentido do humor e da ironía magníficos" (E. Rodríguez Marchante: Diario ABC)

"Banksy reproduce en celuloide o xogo irónico, autorreferencial e ácido dos seus debuxos da rúa nunha película co beneficio da intelixencia. Ademáis, resulta ben divertida (por intelixente)." (Luis Martínez: Diario El Mundo)

http://documentaryheaven.com/exit-through-the-gift-shop/

A composición

Unha vez estudiado o tema da forma, imos a continuar con esta nova unidade que trata sobre a composición. Un cadro ou unha fotografía están construídas a partir da linguaxe visual. Esta linguaxe necesita de unha orde para ser comprendida. Chamamos composición á maneira en que se organizan e se relacionan entre sí os elementos visuais que forman unha imaxe. A finalidade da composición é producir unha  mensaxe visual unitaria, ordenada e armónica.

The Var Department, Hyères, 1932, de Henri Cartier-Bresson, Museo Nacional de Arte Moderno George Pompidou, Paris

Nesta imaxe, Henri Cartier-Bresson amósanos unha escaleira e un ciclista que circula por unha rúa sen decatarse de que un obswervador o fotografía. Para este auntor, unha boa fotografía non só debe atrapar un instante, senón que ten que captalo cunha boa composición.

Cartier-Bresson considera moi importantes tanto o encadre, é dicir, a decisión do fotógrafo respecto a qué elementos da realidade formarán parte da imaxe, como o equilibrio entre os diferentes elementos que interveñen na composición. A composición desta fotografía está definida por un rectángulo de proporción aúrea.

Composición VIII, de Kandinsky. Para o pintor ruso o primordial nos seus cadros era a composición e a cor, máis ca o propio tema.

Le Modulor, de Le Corbusier

Os cánones de Policleto e Le Corbusier

Na Antigüidade, o escultor grego Policleto ideou un canon de beleza segundo o cal a altura total do corpo humano equivalía a sete veces a altura da cabeza, que servía de módulo.

No século XX, o arquitecto Le Corbusier plantexou un canon que relacionaba as medidas do home co número de ouro, para aplicalo ó deseño de espazos arquitectónicos.

Repasaremos algúns dos contidos sobre a composición coa seguinte presentación, e a aplicación que temos máis abaixo:

La Composicion

View more PowerPoint from Lucía Alvarez

Artistas en acción!

Dous vídeos sobre arte urbana

• Arte urbano 1: Un programa de Metrópolis, programa de RTVE sobre cultura e arte contemporánea, emitido o pasado venres. Primeiro dos programas nos que exploran a nova arte urbana, herdeira do graffiti e a arte de acción, anárquica, poética e combativa, é a arte que se expresa nas rúas. Ver aquí

• Style Wars, un clásico sobre as orixes do graffiti:

http://youtu.be/0EW22LzSaJA

O estarcido ou esténcil

Esténcil de Ángela Davis (2005)

Shepard Fairey, "Obey", é un dos artistas máis importantes do Street Art (Arte da Rúa).

Este artista é recoñecido por desenvolver o seu arte na rúa, onde retrata con esténcil a persoaxes mundialmente coñecidos.

Máis abaixo, un vídeo de cómo traballa no seu estudio.







A TÉCNICA DO ESTARCIDO


¿Qué é?

O estarcido é unha técnica artística que consiste en pintar sobre distintos materiais utilizando unha plantilla. Saber utiliza-lo estarcido axúdanos a realizar composicións artísticas, carteis e decoracións para a parede con cores uniformes.

Características

As plantillas pódense comprar feitas ou ben fabricalas nós mesmos. Coa mesma plantilla podemos facer múltiples copias.

Para realiza-lo estarcido necesitamos dispoñer dos seguintes materiais: cúter ou tesouras, cartulinas ou acetato transparente, lápis, rotuladores indelebles, pintura (spray) e instrumentos para extende-la pintura: pinceis, cepillos de dentes, esponxas, aerógrafo, etc.

Como se traballa?

1. Eleximos un texto ou unha imaxe en branco e negro con formas simples e cerradas. Esta imaxe debúxase sobre o soporte (acetato ou cartulina) que utilizaremos como plantilla. Ten en conta que non se poden deixar espacios ou "islas" en branco dentro dunha área negra porque son as que van a ser cortadas. Utilízanse "pontes" para uni-las islas coa superficie da prantilla e formar unha unidade.
2. O contorno do debuxo recórtase cun cúter ou tesouras e obtense un espacio aberto con zonas sólidas arredor.
3. A prantilla recortada fíxase con cinta adhesiva enriba do soporte definitivo. A continuación pulverízase a pintura cun spray ou ben aplícase, sen humedecer, cun pincel sobre toda a superficie.
4. A prantilla levántase e déixase seca-la imaxe. Se a pintura está moi húmida os bordes correranse. Limparemos a prantilla antes de que a pintura se seque para poder utilizala de novo.

Ilusións ópticas

Dentro do tema da forma, imos a ver as relacións que se establecen entre as formas no campo visual e o contraste figura-fondo.

Na percepción dun debuxo, unha pintura ou unha imaxe calqueira, algunhas formas revélanse como “figuras” e outras como “fondo”. As que emerxen como figuras impóñense á nosa atención e outras convírtense en fondo e parecen desaparecer.

As relacións figura-fondo foron ampliamente estudiadas pola psicología da Gestalt, que a partir da copa de Rubin (mostrada á esquerda) chegaron á conclusión de que a percepción é un proceso no que o espectador toma un papel activo, xa que os nosos ollos non poden percibir simultáneamente as dúas partes como figura ou como fondo. Estas relacións foron explotadas por artistas como Dalí, Magritte ou M.C. Escher.

Consulta as imaxes de doble sentido na Enciclopedia da percepción visual.

As relacións figura-fondo son utilizadas para crear ilusións ópticas. Na seguinte presentación, dedicada a elas faise un repaso ás ilusiónss ópticas máis comúns e qué as xenera. Observádea atentamente porque é moi interesante.

Ilusiones ópticas

View more PowerPoint from Musical Blogies

Esta presentación foi realizada por Ignacio Valdés para Musical Blogies

Agora contestade ás seguintes preguntas:

1. Que é unha ilusión óptica?

2. Que tipo de ilusións ópticas ou efectos aparecen na presentación?

3. En que consiste a persistencia da visión?

4. Cal che chamou máis a atención? Eres capaz de velas todas?

5. Nomea os cinco efectos ou ilusións que che gustaran máis ou che chamaran máis a atención e explica en qué consisten.

Para obter más información:

Ilusionario, Guía de ilusións ópticas
Ilusións ópticas en educacionplastica.net. Moi interesantes os gráficos interactivos.
Máis ilusións ópticas


Enlaces externos
Paradoxas visuais 
Ilusións ópticas: ¿Podes crer ós teus ollos?
Percepción Visual
Akiyoshi's illusion pages

M.C. Escher

M.C. Escher, artista holandés (1898-1972) fixo da ambigüedade figura-fondo unha das características dalgunhas das súas obras, a base da súa creatividade e imaxinación. Fascinado polas investigacións da percepción visual e, en concreto, sobre o problema da constitución da figura e do fondo, realizou obras nas que as figuras se transformaban en fondo e viceversa.

Debuxante e viaxeiro incansable, visitou Italia, Suiza e España, onde quedou impresionado coa Alhambra de Granada. Empezou os estudios de arquitectura pero pronto os abandoou para adicarse á súa labor de debuxante. Utilizou as técnicas do grabado en madeira (xilografía), o grabado en pedra (litografía) e os debuxos a plumilla (tinta) para representar paisaxes, arquitecturas e figuras imposibles nos que xoga coa xeometría e a percepción do espectador.

A través dos seus debuxos crea un universo máxico de figuras e seres imposibles, plagado de conceptos contrarios (noite e día, ben e mal), brindándonos un bo número de exemplos para a explicación e aplicación do deseño modular, as transformacións xeométricas ou as simetrías.

A continuación temos unha serie de enlaces que nos permiten acceder a numerosas imaxes da súa amplia obra, e tamén a vídeos do seu proceso de traballo, entrevistas e documentais:

Página oficial de M.C. Escher. Ademáis da súa biografía e imaxes das súas obras máis importantes, a web contén material videográfico: Escher traballando sobre unha plancha de grabado e varias entrevistas ó artista nas que fala sobre a súa vida e obra. También se inclúen deseños 3D das súas arquitecturas imposibles e a posibilidade de descargar puzzles interactivos. Moi interesante.
M.C. Escher Mindscape: o artista nunha web do Cybermuse da Galería Nacional de Canadá. Dividida en cinco apartados (vida, temas, técnicas, galería e enlaces) nos que destacan, por didácticos, os contidos relativos ás técnicas empregadas polo artista.

ESCHER E A XEOMETRÍA:
A xeometría na arte de M.C. Escher. Web elaborada por Enríque Martínez Arcos. Concebida como un taller de matemáticas no que se fai unha análise dos contidos matemáticos presentes na obra do artista: movementos no plano traslacións e xiros), simetrías, etc.
Mathematical Art of M.C. Escher.

CURIOSIDADES:
Anuncios publicitarios que utilizan ilusións ópticas inspiradas pola obra de Escher: Anuncio da marca Audi e Anuncio de Illy Cofee
Escena da película Dentro do Laberinto, dirixida en 1986 por Jim Henson e protagonizada por David Bowie e Jeniffer Connelly co laberinto creado por Escher na súa obra Relatividade.
Fotos en FlickCC que se encontran baixo o nome “Escher”. Algunhas son moi interesantes.

Hallucii, corto de animación que recrea a obra Ascending and descending (podes velo na pantalla inferior)

¡Feliz Samaín!

Tim Burton (1958) é un director, produtor, escritor e diseñador estadounidense. A maioría das súas películas caracterízanse pola presenza de mundos imaxinarios onde adoitan estar presentes elementos góticos e escuros, cuxos protagonistas soen ser seres inadaptados e enigmáticos.

A curtametraxe "Vincent" foi realizada por Tim Burton e Rick Heinrichs en 1982, e conta a historia dun neno de 7 anos chamado Vincent Maloy, que está obsesionado co actor Vincent Price e tódolos seus papeis de cine, así como con Edgar Allan Poe.

Vincent Price (1911 - 1993) foi un actor estadounidense coñecido pola súa distintiva voz que protagonizou unha serie de películas de terror na última parte da súa carreira.

Edgar Allan Poe (1809 - 1849) foi un escritor, poeta, crítico e xornalista estadounidense, xeralmente recoñecido como un dos mestres universais do relato curto, que foi recordado especialmente polos seus contos de terror.

Esta é a primeira curtametraxe dirixida por Tim Burton e utiliza a técnica de animación stop-motion (cadro por cadro), con bonecos de ollos grandes e lúgubres figuras de arxila. Cun excelente guión e música, mostra o lado que sempre lle gustou a Tim Burton: a escuridade, a desesperación, o medo e as figuras trastornadas.

A historia está narrada de forma excelente polo propio Vincent Price. Aquí vola deixo con subtítulos.

Arte Pop

Na década dos 50 e principios dos 60 do século XX, artistas británicos e estadounidenses crearon un novo movemento artístico, o Pop Art, caracterizado polo emprego de temáticas, iconografía e técnicas da cultura de masas, a publicidade e a sociedade de consumo.

Pode afirmarse que o Arte Pop é o resultado dun estilo de vida, a manifestación plástica dunha cultura (pop), caracterizada pola tecnoloxía, a democracia, a moda e o consumo, onde os obxetos deixan de ser únicos para producirse en serie.

Trabállase con iconos de obxetos cotidianos, coma electrodomésticos, embalaxes, publicidade, cómic e revistas, e fotografías das estrelas do cine e da televisión.

O próximo traballo que imos a realizar en terceiro é unha serie de obras de Arte Pop inspiradas nas creacións de Andy Warhol, o seu máximo representante. Tras una exitosa carreira como ilustrador profesional, Warhol adquiriu notoriedade mundial polo seu traballo en pintura, cine de vanguardia e literatura. Utilizou no seu traballo productos populares de consumo e valorou a importancia dos medios de comunicación de masas como vehículos para extender a arte. Dúas das súas frases célebres son: "A arte comercial é moito mellor que a arte pola arte". E "Todo o mundo debería ter dereito a 15 minutos de gloria"

Aquí tedes un vídeo da súa obra, con música da Velvet Underground, banda que formou parte da súa exposición multimedia "Exploding Plastic Inevitable".

Arte cinético

Na primeira práctica do curso realizaremos unha composición con cadrados ou triángulos ó estilo do pintor español Eusebio Sempere. Empregaremos liñas paralelas e perpendiculares de distinto grosor.

Eusebio Sempere, "Estudio Do Cadrado" (1966)

Eusebio Sempere (Alicante, 1923-1985) é o pintor máis representativo do movemento cinético en España. A liña e a súa repetición e un gran dominio da cor que logra facer vibrar a luz van a dar profundidade ás súas composicións pictóricas. A súa aportación persoal a este movemento cinético consiste nas súas series de construccións xeométricas e abstractas ás que imprime o efecto de ilusión de vibración e movemento.

Descubren un mural perdido de Banksy nunha galería de Berlín

A obra foi cuberta con pintura fai oito anos para habilitar espacio para novos traballos

16/09/2011

O mural do artista británico Banksy «Every Picture tells a lie» foi redescuberto en Berlín o pasado fin de semana, despois de que unha galería o cubrise con pintura hai oito anos para habilitar espazo para novos traballos.

Banksy, que mantén en segredo a súa identidade, pintou a obra en 2003 para unha exhibición nunha galería de arte contemporánea na capital alemá. O mural foi recuperado como parte dun proxecto artístico de Brad Downey, artista estadounidense cuxa exhibición «What Lies Beneath» se centra en capas de pintura.

«O descubrimento é o proxecto de Downey: el quería xogar con iso», dixo Stephane Bauer, xefe da galería Kunstraum Bethanien, onde se expón o traballo de Banksy. Downey, que tamén foi parte da exposición en 2003, recordou o traballo de Banksy e quixo redescubrilo para o seu proxecto de 2011.

A obra de Banksy
Seguindo as coidadosas instrucións de Downey, os restauradores descubriron a obra, que retrata soldados alados con caras sorrintes e levando armas. As palabras «Every Picture Tells a Lie» están esborranchadas en pintura vermello sangue enriba deles.

A galería non está segura do que pasará co traballo de Banksy cando remate a exposición o 23 de outubro. Podería volver hibernar tras os muros recén pintados de branco... se ninguén intenta compralo antes.

Segundo Stephane Bauer, é difícil dicir canto vale o Banksy: «Non creo que poida valer moito porque hai unha capa de pintura por enriba da maior parte».

Fonte: ABC.es

Exposición de Cy Twombly

Vídeo sobre a exposición "Lepanto" de Cy Twombly, un dos expresionistas abstractos norteamericanos.

Debuxos do século XX. Colección Mapfre

Na modernidade, a obra de arte sobre papel xa non é só un apunte ou un debuxo preparatorio para unha pintura senón que en ocasións é considerada unha obra de arte por sí mesma.
Esta colección permite facer un recorrido polo desenvolvemento da arte da primeira metade do s. XX, facendo especial fincapé na trascendencia que tivo en España.
Debuxos de Sorolla, Picabia, Rodin, Schiele, Matisse, Grosz, Gris, Delaunay, Moholy-Nagy, Schwitters, Picabia, Picasso, Dalí, Miró, Tàpies, Chillida...

Akira Kurosawa - Van Gogh (fragmento de "Los Sueños")