martes, 28 de febreiro de 2012

A composición

Unha vez estudiado o tema da forma, imos a continuar con esta nova unidade que trata sobre a composición. Un cadro ou unha fotografía están construídas a partir da linguaxe visual. Esta linguaxe necesita de unha orde para ser comprendida. Chamamos composición á maneira en que se organizan e se relacionan entre sí os elementos visuais que forman unha imaxe. A finalidade da composición é producir unha  mensaxe visual unitaria, ordenada e armónica.
The Var Department, Hyères, 1932, de Henri Cartier-Bresson, Museo Nacional de Arte Moderno George Pompidou, Paris
Nesta imaxe, Henri Cartier-Bresson amósanos unha escaleira e un ciclista que circula por unha rúa sen decatarse de que un obswervador o fotografía. Para este auntor, unha boa fotografía non só debe atrapar un instante, senón que ten que captalo cunha boa composición.
Cartier-Bresson considera moi importantes tanto o encadre, é dicir, a decisión do fotógrafo respecto a qué elementos da realidade formarán parte da imaxe, como o equilibrio entre os diferentes elementos que interveñen na composición. A composición desta fotografía está definida por un rectángulo de proporción aúrea.
Composición VIII, de Kandinsky. Para o pintor ruso o primordial nos seus cadros era a composición e a cor, máis ca o propio tema.


Le Modulor, de Le Corbusier

Os cánones de Policleto e Le Corbusier
Na Antigüidade, o escultor grego Policleto ideou un canon de beleza segundo o cal a altura total do corpo humano equivalía a sete veces a altura da cabeza, que servía de módulo.
No século XX, o arquitecto Le Corbusier plantexou un canon que relacionaba as medidas do home co número de ouro, para aplicalo ó deseño de espazos arquitectónicos.

Repasaremos algúns dos contidos sobre a composición coa seguinte presentación, e a aplicación que temos máis abaixo:




Dándolle cor

Seguimos coñecendo e traballando a cor con algúns materiais sobre as características e a percepción da cor.

  • En primeiro lugar, aquí temos un pequeno vídeo para repasar o que vimos na clase sobre cómo percibimos as cores.


  • O seguinte recurso, "As dimensións da cor", axudaranos a coñece-las cualidades da cor, que serven para concretar e califica-las cores.
  • Por último, presta atención ó seguinte vídeo realizado polo programa tres14 de RTVE que fai un repaso ás características da cor. Moi interesante!






luns, 13 de febreiro de 2012

mércores, 8 de febreiro de 2012

Dous vídeos sobre arte urbana

  • Arte urbano 1: Un programa de Metrópolis, programa de RTVE sobre cultura e arte contemporánea, emitido o pasado venres. Primeiro dos programas nos que exploran a nova arte urbana, herdeira do graffiti e a arte de acción, anárquica, poética e combativa, é a arte que se expresa nas rúas. Ver aquí


  • Style Wars, un clásico sobre as orixes do graffiti:

http://youtu.be/0EW22LzSaJA

martes, 7 de febreiro de 2012

O círculo cromático e a síntese sustractiva da cor


Esta semana empezamos a coñece-la cor, un dos elementos máis importantes da linguaxe visual e plástica. Como primeira actividade do tema, realizaremo-lo clásico círculo cromático de doce cores (tres primarias, tres secundarias e seis terciarias). Esta tradicional actividade realizarédela con témperas e axudaravos a:

  • Repasa-la división da circunferencia.
  • Coñece-las cores pigmento primarias: amarelo, azul cyan e maxenta.
  • Traballar coa mezcra sustractiva de cores. Partindo das primarias, obterede-las secundarias e terciarias.
  • Practicar unha técnica húmida: a témpera.

No seguinte vídeo do Canal EducaThyssen tendes unha sinxela explicación da actividade que ides a realizar.


Tamén poderedes ver cómo traballar de forma correcta coa técnica do Gouache ou témpera no seguinte vídeo:


Ademáis de face-lo círculo cromático analóxico, tamén podemos realizalo en dixital con esta estupenda aplicación de educacionplastica.net coa que xa podedes ir practicando:
http://www.educacionplastica.net/circuloCromatico.html

Na mesma web podedes ver unha breve explicación e un gráfico interactivo para experimenta-la síntese aditiva e a síntese sustractiva da cor:

¡A traballar!!!

domingo, 5 de febreiro de 2012

O estarcido ou esténcil

Esténcil de Ángela Davis (2005)

Shepard Fairey, "Obey", é un dos artistas máis importantes do Street Art (Arte da Rúa).

Este artista é recoñecido por desenvolver o seu arte na rúa, onde retrata con esténcil a persoaxes mundialmente coñecidos.

Máis abaixo, un vídeo de cómo traballa no seu estudio.







A TÉCNICA DO ESTARCIDO


¿Qué é?

O estarcido é unha técnica artística que consiste en pintar sobre distintos materiais utilizando unha plantilla. Saber utiliza-lo estarcido axúdanos a realizar composicións artísticas, carteis e decoracións para a parede con cores uniformes.

Características

As plantillas pódense comprar feitas ou ben fabricalas nós mesmos. Coa mesma plantilla podemos facer múltiples copias.

Para realiza-lo estarcido necesitamos dispoñer dos seguintes materiais: cúter ou tesouras, cartulinas ou acetato transparente, lápis, rotuladores indelebles, pintura (spray) e instrumentos para extende-la pintura: pinceis, cepillos de dentes, esponxas, aerógrafo, etc.

Como se traballa?

  1. Eleximos un texto ou unha imaxe en branco e negro con formas simples e cerradas. Esta imaxe debúxase sobre o soporte (acetato ou cartulina) que utilizaremos como plantilla. Ten en conta que non se poden deixar espacios ou "islas" en branco dentro dunha área negra porque son as que van a ser cortadas. Utilízanse "pontes" para uni-las islas coa superficie da prantilla e formar unha unidade.
  2. O contorno do debuxo recórtase cun cúter ou tesouras e obtense un espacio aberto con zonas sólidas arredor.
  3. A prantilla recortada fíxase con cinta adhesiva enriba do soporte definitivo. A continuación pulverízase a pintura cun spray ou ben aplícase, sen humedecer, cun pincel sobre toda a superficie.
  4. A prantilla levántase e déixase seca-la imaxe. Se a pintura está moi húmida os bordes correranse. Limparemos a prantilla antes de que a pintura se seque para poder utilizala de novo.

Ilusións ópticas



Dentro do tema da forma, imos a ver as relacións que se establecen entre as formas no campo visual e o contraste figura-fondo.

Na percepción dun debuxo, unha pintura ou unha imaxe calqueira, algunhas formas revélanse como “figuras” e outras como “fondo”. As que emerxen como figuras impóñense á nosa atención e outras convírtense en fondo e parecen desaparecer.

As relacións figura-fondo foron ampliamente estudiadas pola psicología da Gestalt, que a partir da copa de Rubin (mostrada á esquerda) chegaron á conclusión de que a percepción é un proceso no que o espectador toma un papel activo, xa que os nosos ollos non poden percibir simultáneamente as dúas partes como figura ou como fondo. Estas relacións foron explotadas por artistas como Dalí, Magritte ou M.C. Escher.

Consulta as imaxes de doble sentido na Enciclopedia da percepción visual.

As relacións figura-fondo son utilizadas para crear ilusións ópticas. Na seguinte presentación, dedicada a elas faise un repaso ás ilusiónss ópticas máis comúns e qué as xenera. Observádea atentamente porque é moi interesante.




Esta presentación foi realizada por Ignacio Valdés para Musical Blogies

Agora contestade ás seguintes preguntas:

1. Que é unha ilusión óptica?

2. Que tipo de ilusións ópticas ou efectos aparecen na presentación?

3. En que consiste a persistencia da visión?

4. Cal che chamou máis a atención? Eres capaz de velas todas?

5. Nomea os cinco efectos ou ilusións que che gustaran máis ou che chamaran máis a atención e explica en qué consisten.

Para obter más información:

Ilusionario, Guía de ilusións ópticas
Ilusións ópticas en educacionplastica.net. Moi interesantes os gráficos interactivos.
Máis ilusións ópticas


Enlaces externos
Paradoxas visuais 
Ilusións ópticas: ¿Podes crer ós teus ollos?
Percepción Visual
Akiyoshi's illusion pages