Aquí vos deixo a última presentación de traballos de Plástica deste ano 2011, que estamos a piques de rematar. Son os traballos de interpretación de fotografías elexidas polos alumnos, mediante tons planos de cor, empregando a técnica do gouache.
Tratouse dun estupendo exercicio de síntese para estas xoves promesas da pintura e foi unha actividade que os rapaces disfrutaron bastante, pois o momento de aplicar as cores co pincel resulta moi relaxante e divertido. Hai auténticas obras de arte!
Mentras o vemos, imos a recoller esas "Good Vibrations" dos Beach Boys. O ano que vén, moito máis e mellor!!
luns, 19 de decembro de 2011
venres, 9 de decembro de 2011
Trazando a liña
Seguindo co tema dos elementos da linguaxe visual, imos a traballar con un dos máis importantes: a liña.
A liña permítenos expresarnos de moi variadas maneiras dependendo dos materiais e útiles que empreguemos e a superficie sobre coa que traballemos. Ademáis, con trazos e intensidades diferentes, conséguense representacións artísticas moi variadas. A liña artística é moi diferente á que utilizamos para traza-los debuxos xeométricos.
Na seguinte presentación que trata o tema da liña podedes repasar algúns destes conceptos que imos a ver na aula vistos na aula e empezar a coñecer outros novos. na presentación explícase cómo diferentes tipos de liñas (horizontais, verticais, rectas ou curvas) fan que as obras artísticas transmitan sensacións diferentes.
Hai un artista que vari@s de vós coñecedes xa moi ben: Pablo Picasso. Él facía un tipo de debuxos chamados de un só trazo, nos que non levantaba o pincel ou o lápis do papel. Mirade a seguinte aplicación sobre estes debuxos.
Como curiosidade, non vos perdades este vídeo de un só trazo:
O traballo que imos a facer consiste en realizar un autorretrato empregando a liña como elemento expresivo.
No seguinte aplicación, How to draw a head, aínda que está noutro idioma, temos explicacións con imaxes sobre cómo debuxar unha cabeza.
A liña permítenos expresarnos de moi variadas maneiras dependendo dos materiais e útiles que empreguemos e a superficie sobre coa que traballemos. Ademáis, con trazos e intensidades diferentes, conséguense representacións artísticas moi variadas. A liña artística é moi diferente á que utilizamos para traza-los debuxos xeométricos.
Na seguinte presentación que trata o tema da liña podedes repasar algúns destes conceptos que imos a ver na aula vistos na aula e empezar a coñecer outros novos. na presentación explícase cómo diferentes tipos de liñas (horizontais, verticais, rectas ou curvas) fan que as obras artísticas transmitan sensacións diferentes.
Hai un artista que vari@s de vós coñecedes xa moi ben: Pablo Picasso. Él facía un tipo de debuxos chamados de un só trazo, nos que non levantaba o pincel ou o lápis do papel. Mirade a seguinte aplicación sobre estes debuxos.
Como curiosidade, non vos perdades este vídeo de un só trazo:
O traballo que imos a facer consiste en realizar un autorretrato empregando a liña como elemento expresivo.
No seguinte aplicación, How to draw a head, aínda que está noutro idioma, temos explicacións con imaxes sobre cómo debuxar unha cabeza.
A mansión de cuarto
Un exercicio de aplicación da perspectiva cónica consiste en debuxar a distribución dunha habitación en perspectiva cónica central por ser algo máis sinxela cá de dous puntos de fuga. Lembra que ó estar os obxetos paralelos ó plano do cadro tódalas liñas fugan ó punto principal P.
O seguinte traballo vai a consistir en debuxar e deseñar a construcción dunha casa ou mansión entre todos. Imaxina que un espectador mira unha casa de frente sen a fachada principal:
Cada un de vós vai a escoller unha estancia da casa: cuarto de baño, salón, cociña, dormitorios, garaxe... e debuxará un deseño da habitación en perspectiva cónica frontal cos elementos máis relevantes da decoración. Evitaremos todos aqueles que teñan curvas complicadas. Podes buscar deseños en internet para axudarte no proxecto do debuxo da habitación. Suxírovos que visitedes o blogue The Cool Hunter para que vos sirva de inspiración.
Podes axudarte debuxando sobre a foto dunha habitación os elementos da perspectiva como ves neste croquis, e despois realiza-lo teu debuxo no block añadindo ou eliminando detalles ó teu gusto. Para que a casa pareza máis real pódense abrir portas nos laterais da habitación para simular que pasamos dun cuarto a outro.
Aquí tedes un vídeo coa técnica para debuxar una habitación en perspectiva cónica central, da que xa falamos na clase.
O seguinte traballo vai a consistir en debuxar e deseñar a construcción dunha casa ou mansión entre todos. Imaxina que un espectador mira unha casa de frente sen a fachada principal:
Cada un de vós vai a escoller unha estancia da casa: cuarto de baño, salón, cociña, dormitorios, garaxe... e debuxará un deseño da habitación en perspectiva cónica frontal cos elementos máis relevantes da decoración. Evitaremos todos aqueles que teñan curvas complicadas. Podes buscar deseños en internet para axudarte no proxecto do debuxo da habitación. Suxírovos que visitedes o blogue The Cool Hunter para que vos sirva de inspiración.
Podes axudarte debuxando sobre a foto dunha habitación os elementos da perspectiva como ves neste croquis, e despois realiza-lo teu debuxo no block añadindo ou eliminando detalles ó teu gusto. Para que a casa pareza máis real pódense abrir portas nos laterais da habitación para simular que pasamos dun cuarto a outro.
Cando teñas o debuxo no block, realizaralo de novo coidando o rotulado nun papel vexetal A3 para garda-lo traballo da perspectiva, e sobre o debuxo do block completarás o traballo de cor mediante un collage de fotos de revistas seguindo as pautas para a realización da perspectiva en canto a tamaño relativo dos obxetos, fugas, etc. No collage podes añadir mobiliario, persoas, mascotas, unha foto de tí mesmo...
Aquí vos deixo os pasos un por un.
luns, 5 de decembro de 2011
Rhythm, Joie De Vivre
Dous artistas do século pasado, Sonia Delaunay e Robert Delaunay, crearon composicións coloristas e abstractas, das cales o elemento central era a circunferencia. Neste xenial blogue temos máis información sobre as súa vida e obras, xunto cun atractivo plan de traballo a partir dos cadros destes artistas.
A seguinte proposta de traballo consiste en realizar unha composición a partir dunha cuadrícula e o trazado de circunferencias de diferentes tamaños e tipos: concéntricas, secantes, tanxentes, exteriores e interiores, tomando como inspiración a obra "Rythm, Joie de Vivre", de Robert Delaunay.
Nesta outra páxina faise un repaso ós elementos da circunferencia, a súa división en partes iguais e a súa relación coa obra dos artistas comentados.
A seguinte proposta de traballo consiste en realizar unha composición a partir dunha cuadrícula e o trazado de circunferencias de diferentes tamaños e tipos: concéntricas, secantes, tanxentes, exteriores e interiores, tomando como inspiración a obra "Rythm, Joie de Vivre", de Robert Delaunay.
Nesta outra páxina faise un repaso ós elementos da circunferencia, a súa división en partes iguais e a súa relación coa obra dos artistas comentados.
Concurso de fotografía de Nadal
Levas un fotógrafo dentro? Esta é a túa oportunidade!!
Participa no concurso que organiza o colexio cunha foto que capte a esencia do Nadal, nun instante único e irrepetible.
Hai dúas categorías, unha para alumnos e outra para familiares. O prazo de entrega remata o MÉRCORES 14 DE DECEMBRO, e os titores serán os encargados de recoller as fotos mediante un sistema de códigos que vos explicarán nas clases durante esta semana. Os premios serán otorgados por un xurado integrado por profesionais da fotografía, profesorado e representantes da comunidade educativa, específicamente designado para o evento.
Consulta as bases do concurso aquí.
Consulta as bases do concurso aquí.
Non deixes de participar!!
domingo, 4 de decembro de 2011
domingo, 20 de novembro de 2011
Cuarto en acción
Unha pequena ollada á clase concentrada. ¿Qué estarán preparando? Máis novas en breve ...
xoves, 17 de novembro de 2011
Ritmos modulares
Os módulos son elementos que se empregaron ó longo da historia da arte e do deseño para crear composicións estructuradas e ordenadas, por exemplo na ornamentación árabe e nas obras de artistas como Vasarely ou M.C. Escher. Se miras ó teu redor, serache fácil atopar estructuras e composicións modulares tanto naturais coma artificiais.
Neste traballo realizamos unha serie de composicións rítmicas formadas por módulos que se repiten, e organizadas segundo unha estructura xeométrica denominada malla cuadrada, que nos serviu como referencia para dar renda solta á nosa imaxinación e creatividade. Tamén aplicamos correctamente a cor para conseguir resultados máis vistosos.
A canción que soa é "19 2000 (Soulchild Remix)" de Gorillaz.
Neste traballo realizamos unha serie de composicións rítmicas formadas por módulos que se repiten, e organizadas segundo unha estructura xeométrica denominada malla cuadrada, que nos serviu como referencia para dar renda solta á nosa imaxinación e creatividade. Tamén aplicamos correctamente a cor para conseguir resultados máis vistosos.
A canción que soa é "19 2000 (Soulchild Remix)" de Gorillaz.
luns, 14 de novembro de 2011
A Perspectiva Cónica
Debuxar o espacio no plano: A realidade é tridimensional
DEBUXO E PERSPECTIVA
Así é, vivimos nun mundo tridimensional. O espacio e tódalas formas da realidade teñen tres dimensións:
1.A altura ou lonxitude, 2.A anchura e 3.A profundidade
Podemos ademáis camiñar por este espacio, cambiando o punto de vista e polo tanto, transformando a forma aparente dos obxetos. Os objetos cambiarán (en apariencia) o seu tamaño, se nos acercamos ou nos alonxamos. Tamén, os objetos pérdense tras outros e van aparecendo outros novos cando nos movemos ou xiramos arredor deles.
Os sistemas perspectivos
Os sistemas perspectivos ou perspectivas, basándose nas claves espaciais (altura, anchura e profundidade), utilizan métodos matemáticos que serven para representar ou imita-la realidade tridimensional nun papel bidimensional (altura e anchura).
Fotografía de andén ferroviario
Debuxo de andén ferroviario
Polo tanto, cando tratemos de debuxa-la realidade, haberá que utilizar estes trucos para que os obxetos que debuxemos teñan a apariencia de profundidade.
Vexamos a continuación o aspecto de profundidade que conseguiremos no plano utilizando dous sistemas perspectivos muy conocidos:
- O sistema axonométrico. (Perspectiva isométrica e cabaleira)
- A perspectiva cónica
A imaxe da estación pertence á perspectiva cónica. Observa cómo hai un punto F, chamado punto de fuga, ata o que converxen todas las líneas. Observa tamén cómo as formas van diminuíndo de tamaño.
A perspectiva cónica permítenos representar nun papel as formas tal e como as vemos na realidade. Desta forma, con este sistema pódese debuxa-la realidade dunha maneira moi parecida a como a ve o ollo humano.
Elementos da perspectiva cónica
Se miramos a través dun cristal (PC ou plano del cuadro) e debuxamos nel as liñas fundamentais do que observamos, estamos trazando unha perspectiva cónica. O PV ( punto de vista) é o ollo polo que observas, o plano de horizonte ( PH ) pasa pola túa pupila exactamente, o ( PX ) plano xeometral é o chan onde se asentan os objetos que diebuxamos.
A imaxen anterior ilustra a intersección do plano do cadro co cono de visión. O resultado é unha imaxe deformada que é a que vemos.
Elementos da perspectiva cónica:
En primeiro lugar temos o plano do cadro (PC) sobre o que se proxectará ol obxeto. Podemos dicir que o mismo é coma un papel transparente, perpendicular ó chan e situado entre o obxeto e o observador.
O punto de vista (V) é o observador que mira o obxeto. A súa posición (se mira dende arriba, dende cerca ou dende la esquerda, etc.) determina a forma de proxectarse o obxeto no plano do cadro.
A liña de horizonte (LH) é una liña horizontal respecto ó chan, sobre a que se situarán o punto ou os puntos de fuga. Esta liña imaxinaria atópase á altura dos ollos do observador.
O punto principal (P) sitúase na liña de horizonte. Neste punto converxerán ou fugarán tódalas liñas paralelas a unha dirección. Dependendo do número de puntos de fuga, será o tipo de perspectiva cónica.
Por último, a liña de tierra (LT) é outra liña imaxinaria resultado da intersección do plano do cadro co plano do chan. Ambos planos son perpendiculares entre sí.
Por último, os puntos de fuga F y F’ no caso da perspectiva cónica oblicua. Son puntos que se sitúan na liña de terra unha vez abatida a distancia entre o punto principal e o punto de vista. A distancia entre eles é la hipotenusa dun triángulo rectángulo, cuxo vértice de 90º é o punto de vista.
O debuxo en perspectiva cónica e o seu plantexamento
Pero para realizar os plantexamentos de forma técnica, a partir de elementos imaxinados ou en construcción temos que desenvolver o acoplamento ou abatimento dos planos principais para realiza-lo debuxo sobre o papel. Observa aa animación. A partir deste abatimento ata convertilo nun só plano (o do papel), é cando podemos traballar e imaxinar…
Observa que as direccións fundamentais da figura debuxada repítense para determina-los focos sobre a liña de horizonte. As liñas das figuras prolónganse ata a liña de terra e de ahí parten ata o foco determinado pola paralela a dita dirección. No cruce de liñas homólogas podemos determinar os puntos homólogos A\’, B\’, C\’ y D\’ sobre o plano do cadro.
Este tipo de perspectiva é o que chamamos Perspectiva Cónica Oblicua , porque a figura sitúase de forma Non Paralela / Perpendicular ó plano do cadro.
Clases de perspectiva cónica
Perspectiva cónica frontal.
Falamos de perspectiva cónica frontal cando unha das caras dol obxeto é paralela ó plano do cadro e ó observador, é dicir, cuando una das caras é frontal á nosa vista. Neste caso, sólo haberá un punto de fuga que coincide co punto principal (P). A cara do obxeto que sexa paralela ó plano do cadro aparecerá en verdadeira magnitude, é dicir, tal cal no obxeto real, sen deformación perspectiva. Tódalas demais direccións das caras dun cubo, por exemplo, converxerán no punto de fuga ou punto principal (P).
Perspectiva cónica oblicua.
Falamos de perspectiva cónica oblicua cando ningunha das caras do obxeto é paralela ó plano do cuadro e, polo tanto, ten as súas caras en direccións oblicuas respecto ó observador. Neste caso aparecerán dous puntos de fuga (F y F’), ata cada un dos cales converxerán as aristas do obxeto que sexan paralelas entre sí.
Posicións do punto principal e da Liña de Horizonte LH
Nos seguintes exemplos podemos comprobar de qué modo se ven os corpos en perspectiva cónica frontal, en función de onde está situado o espectador (P) e da altura dende onde observa (LH).
Na imaxe 1, o espectador mira o cubo completamente de frente e dende arriba.
Na imaxe 2, o espectador sitúase á dereita e mira dende arriba. Pode ver, polo tanto, as caras dereita e superior do cubo.
Figura 1 Figura 2 Figura 3
Perspectiva cónica dun cadrado e o seu plantexamento
Na seguinte animación a figura atópase en posición paralela / perpendicular ó plano do cadro. O punto de fuga atópase, polo tanto, na perpendicular ó punto de vista. É o punto principal (P.P.) o punto que recolle as fugas das rectas homólogas da figura que son perpendiculares ó cuadro. As diagonais do cadrado, ó formar 45º coa liña de terra axúdannos a trazar as posicións exactas dos puntos. Ó unir estas diagonais dende a liña de terra ata os puntos de distancia homólogos (D e D’), aparece xa a figura plana en perspectiva.
Este tipo de perspectiva denomínase Perspectiva Cónica Frontal , porque a figura atópase en posición perpendicular ou de frente ó plano do cuadro.
Trazamos alturas en perspectiva cónica.
Observa a imaxe da dereita. As árbores, todas coa mesma altura, pero ó lonxe vanse facendo máis e máis pequenas. Os seus elementos homólogos únense en rectas que van ata o punto de fuga principal. A altura real dos obxetos sempre se tomará ou medirá sobre o pé das rectas que unen puntos homólogos sobre o plano do cuadro, é dicir, sobre a liña de terra.
CONTIDOS OBTIDOS DE CNICE.MEC.ES/PLASTICA
EXERCICIOS:
DEBUXAR UNHA RÚA EN PERSPECTICA CÓNICA FRONTAL
DEBUXAR UNHA HABITACIÓN EN PERSPECTIVA CÓNICA FRONTAL
DEBUXAR UNHA RÚA EN PERSPECTIVA CÓNICA OBLICUA
DEBUXAR UNHA CIDADE EN PERSPECTICA CÓNICA OBLICUA
MáIs exercicios en:
Información obtida de:
EVOLUCIÓN DA PERSPECTIVA CÓNICA.
domingo, 13 de novembro de 2011
Collages Dadá
O Dadaísmo foi un movemento vangardista que comezou despois da primeira guerra mundial e que se basou principalmente nunha actitude de revolta e disgusto frente á orde social existente. A súa proposta foi unha forma de arte como "antiarte". A poesía que mostraba tiña unha linguaxe incoherente que se destrúe a sí mesma, e utilizábanse métodos deliberadamente incomprensibles que se apoiaban no absurdo e no irracional, co obxetivo de que o público considerara os valores estéticos establecidos.
Para elo utilizaban novos materiais, como os de refugallo atopados na rúa, e novos métodos, como a inclusión do azar para determina-los elementos das obras.
Este movemento abarcou tódolos xéneros artísticos e debémoslle o collage, os murais e sobre todo, o feito de sacar o arte dos museos e da casa dos burgueses, xa que pensaban que o arte debía ser popular e non só para a clase alta. O Dadaísmo tamén abriu o campo para a chegada do Surrealismo e axudou a crear unha linguaxe poética libre e sen límites.
Nos nosos collages Dadá utilizamos imaxes publicitarias e informativas xunto con outros materiais como papeis usados, para realizar composicións tanto figurativas como abstractas. As mensaxes que transmiten propoñen distintas reflexións en torno a temáticas dispares como os medios de comunicación, a moda, o medio ambiente, a educación vial ou o consumo . Xa está aquí a presentación co tema "Jerk It Out" de The Caesars, que na súa letra fai alusión a esa liberdade e espontaneidade creativa.
Para elo utilizaban novos materiais, como os de refugallo atopados na rúa, e novos métodos, como a inclusión do azar para determina-los elementos das obras.
Este movemento abarcou tódolos xéneros artísticos e debémoslle o collage, os murais e sobre todo, o feito de sacar o arte dos museos e da casa dos burgueses, xa que pensaban que o arte debía ser popular e non só para a clase alta. O Dadaísmo tamén abriu o campo para a chegada do Surrealismo e axudou a crear unha linguaxe poética libre e sen límites.
Nos nosos collages Dadá utilizamos imaxes publicitarias e informativas xunto con outros materiais como papeis usados, para realizar composicións tanto figurativas como abstractas. As mensaxes que transmiten propoñen distintas reflexións en torno a temáticas dispares como os medios de comunicación, a moda, o medio ambiente, a educación vial ou o consumo . Xa está aquí a presentación co tema "Jerk It Out" de The Caesars, que na súa letra fai alusión a esa liberdade e espontaneidade creativa.
Subscribirse a:
Publicacións (Atom)