Interpretación das Tahitianas de Gauguin

Fixemos esta lámina dentro da unidade da cor en primeiro. Tratábase de facer un debuxo a lápis do famoso cadro de Gauguin, Mulleres de Tahití, (1891) e colorealo utilizando tons da gama cálida. Este cadro foi pintado na primeira estancia do pintor na isla. Na técnica que utilizou Gauguin, o "cloisonismo", as cores planas están encerradas con trazos negros e azul de prusia.

Practicamos a copia dos grandes mestres e usamos témperas e pincel, que nos gusta moito. As caras das mulleres e as mans, así coma gardar as proporcións do corpo era o que nos resultou máis difícil. ¿O violeta era cálido ou frío? ¿E o verde? ¿E o negro...?

Interpretación dun cadro de Gauguin con cores cálidas

View another webinar from Camino Casabella

Composición con tipografía

Éste é un exercicio que fixemos despois de estudia-la unidade da composición, que trata sobre cómo se ordenan e relacionan entre sí os elementos da linguaxe plástica no prano. Na composición entran en xogo diferentes factores coma o formato, a proporción, o ritmo, a simetría, o peso visual, as direccións visuais, os esquemas compositivos e tamén a relación entre figura e fondo.

Neste traballo os alumnos utilizaron distintas tipografías recortadas de revistas ou periódicos, para configurar palabras ou frases, e compoñer un collage xogando tamén con outros elementos visuais, e guiándose por algún dos esquemas de composición que vimos na clase.

Composición Tipografía

View another webinar from Camino Casabella

O esténcil

Agora que pasámo-los exames vou a empezar a publicar unha serie de presentacións cos traballos realizados neste tramo final do curso. Aquí están os que fixemos como unha primeira aproximación á técnica do estarcido ou esténcil. Foi unha actividade moi divertida de realizar, recortando as prantillas e pintando cos sprays. ¡Conseguimos algúns resultados sorprendentes!

O estencil

View another webinar from Camino Casabella

¡¡Premiados!!

¡A nosa primeira curtametraxe "O Clube Do Sábado" foi premiada cun accésit na categoría de "Mellor música" do concurso REC-CURTA!


A entrega de premios terá lugar mañá venres, 1 de xuño ás 17:00 h. na Cidade Da Cultura en Santiago de Compostela. Trala mesma, os alumnos terán a oportunidade de participar nun coloquio co actor e director Rubén Riós ("Libro de Familia"), que lles falará de técnicas de actuación, da curtametraxe que él mesmo dirixiu recentemente, e responderá ás súas preguntas sobre o seu traballo na televisión e no cine.


Esta primeira experiencia na producción audiovisual foi unha aprendizaxe para nós e un desafío que nos levou a buscar solucións innovadoras a cada paso, e que nos serviu para coñecer novas posibilidades. Aledámonos moito de recibir esta recompensa que nos anima a continuar co bo traballo e a facer máis progresos no futuro.


Grazas a tódolos que contribuíron a facelo posible. 


¡¡PARABÉNS A TODOS!!

• Para ver a película completa e a súa sinopse, pincha aquí.

¡¡Aviso!!

Un pouco de humor

Saíu o sol!!

Xa estamos graffiteando!!

Papiroflexia na rede

Para seguir avanzando nesta unidade sobre o volume imos a traballar na creación de formas tridimensionais. Seguro que todos coñecedes o que é a papiroflexia e máis dunha vez realizaríades unha paxariña, unha rá ou un avión a partir dunha folla de papel. Pois ben, Papiroflexia é o término español para origami (折り紙), arte de orixe xaponés do pregado de papel.

Do origami dícese que aporta calma e paciencia a quen o practica aínda que é unha técnica que pode acadar unha grande dificultade. A primeira afirmación queda confirmada no seguinte vídeo titulado Papiroflexia de Joaquim Baldwin, estudiante de animación (figura en Llámame Lola)

Acontinuación, varios exemplos de traballos con papel verdadeiramente sorpredentes que vos poden dar unha idea das posibilidades que ofrece esta técnica para o desenvolvemento de pezas volumétricas:

• Modelos de papel de Yee no Rag & Bone Blog. Mostra dos traballos deste artista canadiense do cal a materia prima é o papel blanco.
• Cool origami. Mostra de traballos de origami de Hojyo Takashi.
• Web de Eric Joisel, artista francés.

Artistas del papel:

• Su Blackwell. Esta artista utiliza o papel e os libros como base das súas delicadas e melancólicas obras.
• Peter Callesen. 
• Ingrid Siliakus. Artista holandesa que reproduce arquitecturas usando a técnica do origami, moitas delas basadas na obra de Escher.
• Sam Buxton. Este artista non utiliza o papel como base da súa obra senón o metal. Podes ver tamén o seu traballo en Mikro e unha entrevista na Web del DeisgnMuseum

Para practicar esta técnica propóñovos que visitéde-los seguintes enlaces:

• Tutoriales de papiroflexia en Papiroflexia, arte doblando papel, Blog de Carlos Cuadrado
• Paper cfafts de Yamaha Motor. Modelos de maquetas en papel. Aínda que non é origami sérvenos para practicar. Podedes descargar as prantillas coloreadas para facer animais, motores, motos e variadas figuras relacionadas cos meses e as estacións. No apartado How to make paper crafts models (Cómo facer modelos de papel) inclúense explicativos vídeos de cómo realiza-las figuras a partir das prantilas.

Deseños personalizados

A seguinte é unha actividade de deseño tridimensional que consiste en crear retratos ou autorretratos con técnicas non habituais. O más difícil, aparte da habilidade técnica para realizar un deseño final correcto e ben elaborado, é conseguir unha peza que lembre á persoa á que estades retratando ou a vós mesmos.

Qué vos parecen os bonecos de trapo coma os que realizan os deseñadores de Eloole. ¿Non son xeniais? Se facedes clic sobre cada muñeco na súa web veredes a persoa que os inspirou.

¿E qué vos parecen estes bonecos que representan dous coñecidos artistas? Por certo ¿a cales?

Nós imos a traballar cun deseño bidimensional en cartón que despois plegaremos para conseguir un muñeco con volumen. Esta é a idea que desenvolven los Papertoys ou recortables, unha das antigas diversións que conseguiron un novo auxe gracias ó desenvolvemento de Internet. Botade un vistazo a esta páxina: Do it your mole dende a que podes baixar un modelo básico en formato pdf para logo customizalo como máis che guste.

Espacio e volume

Agora que estamos empezando a traballar co espacio e o volume, e coñecendo cómo se poden representa-las formas tridimensionais no plano, o encaixe e a técnica do craroescuro, aquí vos deixo tres vídeos que vos poden axudar na difícil tarea do debuxo do natural.

Neste vídeo podedes ver a un profesor da Otis college of Art and Design mostrando cómo debuxa-la figura humana. Aunque está en inglés, fixádevos en cómo debuxa primeiro as liñas principais e despois unha vez que está encaixada a figura, aplica o craroescuro para os detalles.




Nos seguintes vídeos vemos cómo aplica-lo craroescuro: no primeiro, cómo se inicia o modelado das formas, e no segundo cómo facer o degradado e o defuminado.

Grande estrea da película "O Clube Do Sábado"

Esta é unha curtametraxe que realizamos en 4º da ESO como proxecto sobre o cine, a imaxe secuenciada e en movemento, e os programas de tratamento de imaxe e montaxe audiovisual (Gimp, Windows Movie Maker, Audacity).

Vai a tomar parte no concurso de curtametraxes REC-CURTA. A continuación tende-la sinopse do filme, e máis abaixo o vídeo completo da curta:

O Clube Do Sábado 

Remake de The Breakfast Club (1985) 

Un criminal, un atleta, un cerebro, unha princesa e un caso perdido. Seguro que coñecedes a algún rapaz do instituto que responde a estes estereotipos. Pois ben, imaxinade a estas cinco persoas castigadas a pasar un sábado na biblioteca do instituto, durante oito horas e cincuenta e catro minutos. ¡Poden saltar chispas! Ésta é a trama que segue The Breakfast Club, comedia de culto dos oitenta para adolescentes escrita e dirixida por John Hughes.

Moitas veces os rapaces déixanse levar polos medios de comunicación e intentan imitar ós seus heroes, para diferenciarse do resto e chamar a atención. A globalización fai que estes modelos de conducta se extendan polo mundo. Nembargantes, a película trata de desenmascarar estes clichés e demostrar que estes cinco adolescentes poden convivir xuntos (aínda que só sexa por unas horas), falar, divertirse e abrirse ós outros. Vixiados polo director, a medida que pasan as horas descubren que cada un deles vai máis alá da súa respectiva etiqueta. 

A nosa curtametraxe recolle a esencia do argumento e trasládao á cidade de Lugo, dándolle vida ás personaxes a través dunha serie de caracteres locais. De este modo, mostra as particularidades de cada un destes estereotipos, que se reflexan no aspecto físico e a forma de actuar de cada un deles, así como na linguaxe característica da xente nova e os diálogos, sen perder a autenticidade e a frescura duns rapaces que se esforzan por entrar no mundo adulto.